Και αν ήταν αυτό το τελευταίο που θα έγραφα ποίημα, ανυπότακτο και θλιμμένο, φθαρμένο μα ακέραιο, μια λέξη μόνο θα έγραφα... "σύντροφε"

10/03/2010 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ...

Ρεσάλτο, Radio-Revolt, Ναδίρ, Στέκι στα Δυτικά, Μαραγκοπούλειο, Σφεντόνα, ΠΙΚΠΑ...
Γιατί χτυπάνε τις καταλήψεις;
Γιατί οι δομές των καταλήψεων - αντιεραρχικές και αυτοδιαχειριζόμενες καθώς είναι, αποτελούν εστίες αντίστασης, απέναντι σε μια κουλτούρα και μια κοινωνία που πάσχει από το σύνδρομο της ανευθυνότητας και του ραγιαδισμού, θυσιασμένη στο βωμό της εμπορευματοποίησης.
Οι καταλήψεις αυτές, δημιουργήθηκαν από ομάδες ανθρώπων που πήραν την απόφαση να χρησιμοποιήσουν άδεια κι άχρηστα κτίρια που είχαν εγκαταλειφθεί για χρόνια και δεν εξυπηρετούσαν τίποτα, στεγάζοντας εκεί τις ανάγκες αλλά και τις επιθυμίες τους από κοινού, διαλέγοντας να ζήσουν μια ζωή διαφορετική, βασισμένη στην αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα, χτίζοντας πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις, διαλέγοντας τη δική τους κοινωνικοπολιτική δράση κι όχι αυτή που τους επιβάλεται. 

Συγκροτούν ομάδες δραστηριοτήτων, οργανώνουν εκδηλώσεις κι όλα αυτά χωρίς το νταβατζηλίκι κανενός. Κι ο μεγάλος νταβατζής, το κράτος, νιώθει την απειλή.
Έτσι στις 16/2 το κράτος έστειλε τα σκυλιά του να εκκενώσουν την κατάληψη ΠΙΚΠΑ στο Ηράκλειο Κρήτης, προχωρόντας ταυτόχρονα σε συλλήψεις ατόμων που σχετίζονταν με την κατάληψη, φορτώνοντας ανόητα πλημμελήματα σε ένα από αυτά.
Λίγο αργότερα, ο κόσμος καλεί σε πορεία και συλλαμβάνονται άλλα τέσσερα άτομα, δυο απ' τα οποία φορτώνουν με εξωπραγματικές κατασκευασμένες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα και τα άλλα δυο με πλημμελήματα.
Μετά την ποινικοποίηση φιλικών σχέσεων και συνωνυμίας, η ποινικοποίηση ενός ολόκληρου τρόπου ζωής κι ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου είναι πλέον ολοφάνερη.

Διήμερο Δράσης & Ενημέρωσης Για Το Μεταναστευτικό Και Το Φράχτη Στον Έβρο

Ακολουθεί το κείμενο της ανοιχτής Συνέλευσης Ορεστιάδας
 

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΝΙΑΟΥ ΝΙΑΟΥ ΣΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ;

Εδώ και ένα περίπου μήνα έχουμε γίνει θεατές σε ένα χιλιοπαιγμένο έργο: αυτό της ποινικοποίησης τρόπων ζωής , σκέψης και έκφρασης με πρωταγωνιστές τις επίσημες αρχές του κράτους (αστυνομικές, δικαστικές) και τους επίσημους αυλικούς τους (ΜΜΕ).

Το απόγευμα της 14ης Γενάρη μέσα σε ένα κλίμα τρομοϋστερίας συλλαμβάνεται και οδηγείται στον εισαγγελέα η Φαίη Μάγιερ. Την απαγάγουν 10 περίπου κουκουλοφόροι μπάτσοι, της φοράνε κουκούλα και την οδηγούν στον 12ο όροφο της ΓΑΔΑ. Την γδύνουν με το ζόρι και της παίρνουν τα ρούχα. Με συνοπτικές διαδικασίες της απαγγέλλεται η κατηγορία της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση της οποίας το όνομα δεν είχε προλάβει να εφεύρει η αντιτρομοκρατική. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε χωρίς δικηγόρο και χωρίς η κατηγορούμενη να έχει γνώση του κατηγορητηρίου. Τι κι αν δεν υπήρξε κανένα σαφές στοιχείο για να τεκμηριώσει τις κατηγορίες? Γι αυτό υπάρχουν τα ΜΜΕ. Σε μία προσπάθεια διαπόμπευσης της πλέον κατηγορούμενης και ποινικοποίησης του...γενεαλογικού της δέντρου, ακούστηκε από τα κυρίαρχα κανάλια ότι οι γονείς της συμμετείχαν σε τρομοκρατικές ενέργειες, πράγμα που φυσικά γρήγορα διαψεύστηκε. Κατά την απολογία της προκύπτει διαφωνία ανάμεσα στην ανακρίτρια που προτείνει περιοριστικούς όρους και στον εισαγγελέα που προτείνει προφυλάκιση και γι αυτό αφήνεται προσωρινά ελεύθερη. Στις 10/2 κρίνεται τελικά προφυλακιστέα καθώς θεωρείται ύποπτη φυγής από τη χώρα και με το σκεπτικό ότι “κατείχε και διάβαζε δημοσιευμένα κείμενα ατόμων που η ίδια αποκαλούσε πολιτικούς κρατούμενους”, κείμενα τα οποία μπορεί να βρει και να διαβάσει ο καθένας, εφόσον υπάρχουν σε ειδησεογραφικά κέντρα στο internet.

Αυτό το τσίρκο που λέγεται κρατικός μηχανισμός και δεν είναι άλλο παρά ο συντονισμός μπάτσων και δημοσιογράφων, πάντα με τις πλάτες πολιτικών, παίζουν μια παράσταση ποινικοποιώντας αντιλήψεις, φιλικές σχέσεις και... συνωνυμίες, με σκοπό να χειραγωγήσουν την ελληνική κοινωνία τηλεθεατών, μέσω του φόβου και του τρόμου των δελτίων ειδήσεων. Τελικά αυτό που καταφέρνουν είναι να ενοχοποιούν όποιον αντιστέκεται κι αγωνίζεται, και να στρέφουν τον κόσμο εναντίον τους, μειώνοντας έτσι κάθε ενδεχόμενο αμφισβήτησης.

Ε να λοιπόν που επαληθευόμαστε για άλλη μια φορά:

Το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης.

Μέσα απ' τα δελτία ειδήσεων σας μιλάει η αστυνομία.

ΥΓ: Το έντυπο που κρατάτε είναι αναρχικό, οπότε μόλις το διαβάσετε, αν δε θέλετε να καταλήξετε σε κάποιο κελί, καταστρέψτε το. Επίσης φροντείστε να ξεφορτωθείτε ή να κρύψετε άλλα έντυπα ή βιβλία τέτοιου περιεχομένου, που μπορεί να έχουν φτάσει στα χέρια σας. Μπορεί να βρεθείτε κατηγορούμενοι για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, εσείς, οι φίλοι σας, οι γονείς σας, τα παιδιά σας και τα κατοικίδια σας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΦΑΙΗ ΜΑΓΙΕΡ ΚΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

 Κείμενο από παρέμβαση στο κέντρο της Δράμας.

Υπογράφουμε για την ΆΜΕΣΗ αποφυλάκιση της Φαίη Μάγιερ ΕΔΩ

Έκτακτη παρέμβαση αντιπληροφόρησης για τα γεγονότα στη Νομική

Από την Τρίτη 25 Ιανουαρίου που ξεκίνησε ο πολιτικός αγώνας των 300 μεταναστών, με το έσχατο όπλο διεκδίκησης δικαιωμάτων, την απεργία πείνας, ξεκίνησε και ένα οργιαστικό παιχνίδι παραπληροφόρησης από τα κυρίαρχα μέσα (τηλεόραση, εφημερίδες, ραδιόφωνο). Μέσα σ’ ένα κλίμα ξενοφοβικού και νέο-ρατσιστικού παραληρήματος, αναδείχθηκε σε μείζον εθνικό θέμα το ζήτημα της άρσης του ασύλου – μακάρι να έδειχναν και τον ίδιο ζήλο για την άρση της βουλευτικής ασυλίας – για τους «καταληψίες» της Νομικής μετανάστες-απεργούς πείνας, ενώ αποσιωπήθηκε εντελώς το γεγονός ότι ο χώρος στον οποίο είχαν εγκατασταθεί βρισκόταν υπό ανακαίνιση και θα ετίθεντο σε λειτουργία από τον Σεπτέμβριο. Η άρση του ασύλου, δεν δικαιολογείται σε καμιά περίπτωση από την στιγμή που δεν τελέσθηκε καμία απολύτως αξιόποινη πράξη κατά της ανθρώπινης ζωής, ούτε και σημειωθήκαν υλικές ή άλλες ζημιές στο κτίριο.

Η απόφαση για την μαζική απεργία πείνας πάρθηκε από την ενεργή κοινότητα μεταναστών στην Κρήτη, (άνθρωποι που ζουν κι εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα, χωρίς ένσημα, χωρίς ασφάλιση, με ταπεινωτικούς μισθούς –αισχροκέρδεια για τα αφεντικά- χωρίς τη σιγουριά ότι και την επόμενη μέρα θα μπορέσουν να παλέψουν, με συνεχόμενα εργατικά δυστυχήματα που αποσιωπούνται διαρκώς) ύστερα από επανειλημμένες συνελεύσεις, και δεν υποκινήθηκε από καμιά πολιτική παράταξη ή χώρο, όπως προπαγανδίζουν τα ΜΜΕ.

Προκειμένου το κράτος να ηρεμήσει το κλίμα που δημιουργήθηκε και να ικανοποιήσει τους “αγανακτισμένους πολίτες” το βράδυ της Πέμπτης, ύστερα από πολύωρο σωματικό και ψυχικό βασανισμό των απεργών πείνας (που ας σημειωθεί ότι βρίσκονταν στην τρίτη μέρα της απεργίας τους) και του αλληλέγγυου κόσμου που βρίσκονταν έξω από την Νομική, με επίμονες διαπραγματεύσεις-εκβιασμούς, οι 250 μετανάστες μεταφέρθηκαν στο υπόγειο του κτιρίου ενός ιδιώτη στην Πατησίων, το οποίο δεν πληροί καμία απολύτως από τις συνθήκες υγιεινής διαβίωσης (δεν υπήρχαν ούτε τουαλέτες, ούτε θέρμανση).

«Ζητάμε από το ελληνικό κράτος να σταματήσει αυτή την αδικία. Ζητάμε νομιμοποίηση για όλους τους μετανάστες που ζουν και εργάζονται σε αυτή τη χώρα. Ζητάμε ισότητα στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις. Θέλουμε τα νόμιμα χαρτιά μας για να υπάρχουμε, να βγούμε απ το σκοτάδι και να ζήσουμε στο φως, να περνάμε ένσημα για να μπορούμε να μπούμε σε ένα νοσοκομείο όταν αρρωστήσουμε, να ταφούμε σαν άνθρωποι όταν πεθάνουμε.»

Από ανοιχτή επιστολή των μεταναστών-απεργών πείνας

ΑΜΕΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ / ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Στηρίζουμε την Πανελλαδική Απεργία Πείνας Μεταναστών

Σήμερα, 25/01/2011 αρχίζει η μαζικότερη απεργία πείνας που έγινε ποτέ στην Ελλάδα, από 300 μετανάστες που ζητάνε μια αξιοπρεπή ζωή. 

Η απεργία θα λάβει χώρα στη Νομική Σχολή στην Αθήνα και στο Εργατικό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη. 

Δεν είναι μόνοι τους, είμαστε μαζί τους.

Νομιμοποίηση χωρίς προυποθέσεις όλων των μεταναστών/τριων – Ίσα δικαιώματα για όλους τους εργάτες.

 Εδώ μπορείτε να βρείτε το κείμενο της συνέλευσης των απεργών, της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης, καθώς κι άλλα κείμενα κι εξελίξεις.

Πανό αλληλεγγύης στα δικαστήρια

Το βράδυ της Κυριακής 5/12 κρεμάσαμε ένα πανό αλληλεγγύης για τους φυλακισμένους στα δικαστήρια, το οποίο και κατέβασαν μπάτσοι λίγα λεπτά αργότερα, προφανώς έπειτα από κάρφωμα. Το ότι η Δράμα είναι ρουφιανούπολη το γνωρίζαμε, αλλά το ότι θα ενοχλούσε τόσο πολύ ένα πανό, που θα κινητοποιούσε άμεσα 2 μηχανές των διας κι ένα περιπολικό μόνο σαν ανέκδοτο θα μπορούσαμε να το φανταστούμε.

Κάποιοι κρίνουν ότι κανένας Δραμινός δε χρειάζεται να ξέρει για την αποχή συσσιτίου, τις απεργίες πείνας και τον αγώνα εκατοντάδων κρατουμένων ενάντια στις άθλιες συνθήκες των "σωφρονιστηκών" κολαστηρίων, κι ότι η πόλη πρέπει να μείνει ως έχει. Ένα μαντρί αποκλεισμένο απ'ότιδήποτε προοδευτικό.
Θα διαφωνήσουμε.